Amigos da Terra, Ecoloxistas en Acción, Greenpeace, SEO/Birdlife e WWF ven unha enorme contradición entre unhas partidas marxinais para o medio ambiente nos Orzamentos e os grandes desafíos ambientais como o cambio climático e a desaparición de biodiversidade.

Con ocasión da presentación do Proxecto de Orzamentos Xerais do Estado ás Cortes Xerais, as organizacións ecoloxistas de ámbito estatal denuncian o pouco peso dado á protección do medio ambiente nas previsións de gastos para 2012. As partidas directamente relacionadas coa preservación ambiental previstas polo Goberno sofren un recorte do 21%, pasando de 2.258 millóns de euros en 2011 a 1.789 millóns este ano, cando o recorte medio do gasto dos ministerios é do 16,9%. Séguese polo tanto a tendencia á baixa da importancia relativa do medio ambiente nos Presupostos, que se vén dando dende 2008. Este ano, estas partidas representan soamente un 2,7% do gasto previsto dos ministerios.

Esta marxinación da actuación ambiental por parte do Estado entra en grave contradición cos importantes desafíos do cambio climático, a perdida acelerada da biodiversidade, a degradación de ecosistemas, a contaminación de auga, aire e chan, e o esgotamento dos recursos naturais. Fronte a estes grandes retos, síntomas da crise ambiental mundial na que estamos inmersos, cabe esperar unha resposta contundente do executivo. A protección decidida do medio forma parte da solución ás actuais crises social e económica, e isto debe quedar claramente reflectido nos Presupostos Xerais do Estado.

Polo contrario, dende hai varios anos estamos a asistir ao desinterese do Goberno polos temas ambientais, virando as costas ao firme e urxente compromiso co medio imprescindible para emprender o camiño cara a un modelo compatible coa capacidade real do Planeta. Amigos da Terra, Ecoloxistas en Acción, Greenpeace, SEO/Birdlife e WWF esperan unha mellora substancial neste sentido dos Presupostos Xerais do Estado durante o seu trámite parlamentario. En todo caso, instan ao executivo a gastar estes escasos recursos económicos en investimentos realmente beneficiosas para o medio, investigación e proxectos pilotos, participación, e non en infraestruturas e obras moi a miúdo daniñas para o ámbito.

A prevención da contaminación e o cambio climático é a partida que máis recorte soporta no Proxecto, pasando de 101 millóns de euros en 2011 53 millóns en 2012, un 48% menos! Isto representa un ridículo 0,08% do gasto dos ministerios. Parece que canto maior é a problemática, menos recursos económicos se lle dedica. A loita contra o cambio climático é o reto máis importante que ten a humanidade fronte a si. En España, os impactos do quentamento global xa son evidentes e irán incrementándose, provocando graves perdas económicas a sectores como o turismo ou a agricultura. Os recentes incendios forestais, así como a actual seca, son unha mostra da repercusión económica que ten e terá o cambio climático sobre o noso país.

A protección e mellora do medio natural, que inclúe a partida de Parques Nacionais, pasa de 225 millóns de euros en 2011 a 190 millóns en 2012, unha redución do 16%. Supón tan só un 0,3% do gasto dos ministerios. Estas cifras son ridículas para frear a acelerada desaparición de biodiversidade, reflectida na perda tanto de especies coma de interaccións ecolóxicas, bens, procesos e servizos ambientais esenciais para manter as condicións de existencia do ser humano no Planeta. España ten compromisos europeos e internacionais no marco do Convenio da Diversidade Biolóxica con obxectivos que cumprir para 2020 e non se pode permitir atrasar unha acción contundente de protección da biodiversidade.

Tampouco se entende un recorte do 38% á protección e mellora do medio, da que dependen asuntos tan importantes como a calidade do aire ou a xestión dos residuos. España contabiliza unhas 16.000 mortes prematuras ao ano por contaminación atmosférica, polo que apostar por unha mellor calidade do aire repercute nun evidente aforro no gasto sanitario do país. De igual forma, un incremento das porcentaxes de reciclado de residuos tería unha repercusión económica moi positiva polo valor dos materiais recuperados e a creación de emprego.

A actuación na costa ve diminuír a súa partida nun 36%, a pesar de que se trata dun dos ecosistemas máis fráxiles do noso territorio. Con esta situación, é máis necesario que nunca empregar os recursos dispoñibles en inversións realmente protectoras do litoral, rexeitando as obras e rexeneracións de praias que non contribúen a iso.

Pola súa banda, a calidade da auga perde un 25% da súa asignación presupostaria fronte a 2011, aínda que o propio Ministerio recoñeza os incumprimentos da normativa europea nesta materia. En cambio, o gasto en xestión e infraestruturas da auga, a partida de lonxe máis importante do capitulo ambiental, recórtase soamente nun 12%, facendo temer que non desaparecerán os investimentos as obras hidráulicas innecesarias e altamente impactantes.

En desenvolvemento rural, os recursos económicos para medidas do Fondo Español de Garantía Agraria non varían. En cambio a dotación do programa de desenvolvemento rural sostible pasa de 200 millóns a 28 millóns, aínda que sexa un aspecto esencial para manter un medio rural vivo por permitir a participación de moi diversos axentes.

Con estas cifras, as organizacións ecoloxistas de ámbito estatal non poden deixar de establecer algunha comparación. Os grandes investimentos/inversións moi negativos para o ámbito, en particular en materia enerxética, de transporte e de defensa, non desaparecen. Así se anuncia por exemplo uns investimentos en infraestruturas de 11.368 millóns de euros. As partidas de loita contra o cambio climático ou de protección da biodiversidade, dous dos maiores impactos ambientais destas infraestruturas, son insignificantes ao seu lado.