Hoxe, 8 de xuño, Día Mundial dos Océanos, Amigos da Terra quere concienciar sobre a grave situación en que se atopa os nosos océanos, altamente contaminados, denunciando a acumulación de residuos que se está a dar nos nosos mares, onde se forman placas de lixo de proporcións abrumadoras.

Unha destas placas, xa identificada, está a ser estudiada por un grupo de científicos que foron entrevistados antes de partir en expedición. Como resultado, a xornalista Ana Fuentes elborou esta interesante reportaxe que vos achegamos.

Un grupo de científicos ecoloxistas embárcase nunha expedición a un vertedoiro case 100 veces maior que Holanda que flota no medio do Océano Pacífico.

Todo o mundo sabe o que é o cambio climático, pero poucos oíron falar do "sétimo continete". Trátase dunha illa de lixo 97 veces máis extensa que Holanda e duns 30 metros de espesor entre as costas de California e Hawai. Pesa ao redor de 3,5 millóns de toneladas e máis ben é unha enorme sopa de residuos porque non se pode camiñar por ella. Descubriuna de pura casualidade en 1999 o oceanógrafo estadounidense Charles Moore porque non está preto de ningunha ruta marítima comercial nin turística. Os satélites non poden detectala: só pode avistarse dende a ponte dos barcos. Malia todo, constitúe unha das maiores ameazas ecolóxicas actuais.

Como a placa está en augas internacionais, ninguén se fai cargo dela. Para concienciar á comunidade internacional, o pasado 2 de maio un equipo de ecoloxistas franceses partiu en expedición dende San Diego a este país de desfeitos. "O 80% por cento dos residuos provén de terra firme, da poboación que habita as costas. Chegan ao mar transportados polos ríos e o vento. Trátase dun tipo de residuos que botamos aos ríos ou que proveñene do lixo. Por exemplo, paquetes de deterxente ou o casco dun barco naufragadao por un tsunami", explica en entrevista telefónica Alain Dupont. Mergullador e experto en travesías marítimas, Dupont forma parte da primeira expedición europea ao "sétimo continente".

Dupont e os seus catro compañeiros (mergulladores, navegantes experimentados e científicos) propuxéronse varios obxectivos para esta expedición dun mes. O primeiro: precisar canto ocupa a placa de lixo e que perigo supón. "Os satélites actualmente detectan varios parámetros como a temperatura do auga, a altitude, a salinidade, a presión ou a cor, por fotometría. Sen embargo, o plástico disgrégase en partículas de menos dun milímetro de tamaño, que entran en contacto cos peces e o pláncton", apunta Dupont.

O plástico non é biodegradable, e a miúdo pode durar máis de 100 anos. Unha cifra aterradora que achega Greenpeace: a proporción de plástico na zona do continente lixo xa é seis veces maior á do pláncton. Os animais confunden as partículas do plástico coa súa comida, non poden dixerilas e moitos rematan morrendo. Outros acumulan toxinas, trastornando toda a cadea alimentaria.

¿Cal é a solución? Repescar os residuos é practicamente imposible porque custaría decenas de miles de millóns de euros. Ningún goberno se fai cargo porque as placas están en augas internacionais e legalmente non están obligados a iso. De feito, este non é o único continente de lixo que existe: hai unha placa similar no Océano Atlántico. Pero as campañas contra os residuos como moito céntranse no litoral, non en alta mar. Dupont insiste en que este problema é tan grave como o do cambio climático e ve crucial sensibilizar ás novas xeracións. " O noso desafío principal nesta misión será redactar comunicados e informarción a diario, en tempo real e enviar correos e imaxes, que o público poida seguir na nosa páxina  de septiemecontinent e en Facebook".

A expedición foi financiada principalmente pola rexión da Güiana francesa e polo Centro Nacional de Estudios Espaciais, pero os ecoloxisteas seguen precisando patrocinadores. O seu plan é colaborar coas escolas e as institucións que se vaian sumando ao proxecto. Tamén pretenden traballar cóbado con cóbado con científicos suizos e estadounidenses que investigan o fenómeno dos continentes lixo.

"Os plásticos que flotan no oceáno quedaranse aí para sempre. Está practicamente confirmado que non hai xeito de sacalos. O que hai que facer é deixar de botar desperdicios ao mar para evitar que se agrande este fenómeno", sinala Dupont. Porque o problema crece, e de forma exponencial. Os científicos calculan que en 20 anos o sétimo continente será tan grande como Europa.

Fonte: Ana Fuentes. RNW

Foto: Alvaro Felipe