Tras os previsibles atrasos na entrega, onte saíu á luz o documento encargado aos 14 membros da Comisión de Expertos sobre Escenarios de Transición Enerxética. Dúas cousas chaman a atención deste comité: a inexplicable ausencia de mulleres na súa composición e o seu claro rumbo ministerial. Si valórase o perfil dos comisionados neste grupo, a maioría parece máis preocupada en defender o punto de vista do Ministro Nadal e os intereses das grandes empresas, que o das persoas e o clima. A elección do comité foi desaprobada no seu momento por todas as organizacións ecoloxistas debido á súa falta de independencia, obxectividade e representatividade.

O caso é que tras dúas ducias de encontros ao longo dos últimos meses, o resultado foi o documento que hoxe leva por título “Análise e propostas para a descarbonización”. É por tanto urxente transitar no menor tempo posible cara a un modelo enerxético electrificado, renovable e libre de combustibles fósiles. E aínda que non especifique o cando, parece que hai un relativo consenso dentro do comité: esta é a vía para reducir emisións de gases de efecto invernadoiro. Esta, e outra vía que, sen ser excluínte, sorprende que se introduza tan de pasada no texto: a da redución do consumo enerxético en todos os sectores económicos que o permitan, non só nos de transporte e edificación.

Amigos da Terra considera que o capítulo primeiro no que se desenvolven os diversos escenarios enerxéticos é o máis interesante do conxunto, aínda que para as análises contempladas asúmanse escenarios baseados en indicadores tradicionais para medir a economía e o consumo como son o Produto Interior Bruto ou o consumo de enerxía, ignorando outros indicadores alternativos máis humanizados e respectuosos co Planeta. Aínda por riba, asúmese o ano 2005 como ano base, algo que desde o ecoloxismo sempre se considerou como erróneo, posto que nese ano o Estado español alcanzou o seu tope de emisións, e iso distorsiona o impacto real das medidas de mitigación postas en marcha até a data polos diversos Gobernos.

Segundo Hector de Prado, responsable de Clima e Enerxía da asociación: “a grandes liñas, os expertos veñen dicirnos: alarguemos a nuclear (a pesar dos custos exorbitados e o risco que leva), manteñamos un pouco máis o carbón (aínda que sexa unha tecnoloxía obsoleta), e metamos máis renovables de agora a 2030, iso si, co gas natural colgado do brazo (máis infraestruturas que financiar e amortizar). O ministro debe estar bastante compracido, sen dúbida. As organizacións ecoloxistas non tanto: si esta é a base para que o Goberno redacte o borrador de Plan Integrado de Clima e Enerxía que a nova regulación europea de Gobernanza esixiranos para finais de ano, apaga e vámonos”.

É de recibo apuntar que o apoio á maioría destas conclusións non conta nin moito menos co consenso total dentro do propio grupo de expertos: debido a matices de diversa índole explicados ao final do documento, 3 dos 14 representantes abstivéronse de darlle o visto e prace, é dicir algo máis dun 20% dos representantes.

Amigos da Terra, na súa vontade por conseguir unha lei de máximos que, como mínimo, aseméllese ás dos nosos países veciños, lanza o mandato aos autores de devandito informe para que expliquen e desenvolvan determinadas aseveracións que se atopan (ou non) presentes no texto, especialmente as referidas a determinadas tecnoloxías, ou a ambigüidade coa que se trata o concepto de democracia enerxética e empoderamento da cidadanía.

Así mesmo, a organización ecoloxista ten a intención de reunirse cos diversos grupos parlamentarios e coa Oficina Española de Cambio Climático para orientar o debate cara aos intereses das persoas e o Planeta, evitando que caia nun baseado no intercambio de cifras e no que a cidadanía acabe sendo a parte máis prexudicada. Amigos da Terra ve unha lei destas características como unha proba de lume e á vez unha oportunidade para que un amplo espectro da sociedade española aúne esforzos por unha causa ambiental e social de primeira magnitude. Ademais considera fundamental que a cidadanía perciba este regulamento como algo positivo, que lle vai a reportar beneficios a medio prazo, non como outro “invento do Goberno para solicitar máis impostos”.