• Os mercados de carbono non constitúen unha acción climática efectiva
• Será necesario fixar un financiamento suficiente e adecuada do Norte ao Sur Global
• A Sociedade Civil de América Latina e o Caribe debe xogar un papel central no Cume

Co inicio das negociacións da Conferencia de Nacións Unidas sobre Cambio Climático, hoxe 2 de decembro en Madrid, expoñemos as nosas demandas, así como as nosas expectativas sobre os puntos clave a tratar no Cume; desde os compromisos de redución de emisións, os mercados de carbono ata o financiamento do Norte ao Sur Global, entre outros.

Desde Amigos da Terra facemos especial fincapé na ameaza que supón a nova posta en escena dos mercados de carbono. Estes mecanismos volven figurar na axenda das negociacións e, de ser aprobados, representarán unha gran ameaza de cara a poñer ás Partes asinantes do Acordo en consonancia coa senda do 1,5ºC que suxire a ciencia do clima, para evitar os peores efectos do cambio climático de agora a finais de século.

Os mercados de carbono figuran de novo na axenda da COP25 como unha suposta solución. Pero nada máis lonxe da realidade. Está probado que os mercados de carbono non reducen as emisións nin constitúen unha acción climática adecuada. Ademais, xeran impactos moi graves para as comunidades locais e as poboacións indíxenas. As empresas máis contaminantes, as principais responsables da crise climática, deben estar fregándose as mans coa súa posible inclusión, a cal as fortalecería, e á súa vez dilataría no tempo a redución de emisións necesaria para actuar en coherencia coa ciencia, e non exceder os 1,5ºC de aumento de temperatura.

A única garantía dunha redución de emisións real para facer fronte á crise climática é o abandono completo do uso de combustibles fósiles. Á súa vez considera de vital importancia aportar e fixar un fluxo suficiente de financiamento do Norte ao Sur Global. Os países industrializados, principais responsables da situación urxencia actual, deben pagar a débeda ecolóxica que xeraron historicamente segundo o principio de distribución equitativa de responsabilidades, incluíndo perdas e danos, e propiciar unha transición xusta.

O cambio repentino de sé para aloxar o Cume do Clima de Santiago de Chile a Madrid, tradúcese na terceira COP consecutiva, de catro conferencias da ONU sobre o clima, que van ter lugar en Europa. Como resultado, a participación da sociedade civil do Sur viuse gravemente socavada. Isto é unha gran noticia para gobernos e grandes empresas do Norte que esperan non ser obxecto dun gran escrutinio por parte das comunidades do Sur, e que unha vez máis tratarán de impoñer solucións falsas daniñas para o planeta. Amigos da Terra Internacional e os seus aliados pola xustiza climática seguirán moi de cerca as negociacións e denunciarán calquera intento de cooptación empresarial dentro do espazo de negociacións.

Namentres, a mirada do mundo centrarase probablemente nos intereses europeos e non na represión que se vive en Chile e en toda América Latina. Mentres as negociacións avanzan en Madrid, os movementos da sociedade civil reúnense en Chile para reclamar un cambio de modelo e xustiza climática. Os representantes do Cume deben ter moi en conta as súas inquietudes ao longo das negociacións. É necesario solidarizarse con  a sociedade chilena, e é indispensable que esta COP non permita ao goberno de Piñera construír unha reputación positiva, mentres reprime á súa poboación e sométea a unha violenta represión.

A xente estase mobilizando en todo o mundo, desde España a Chile e máis aló de Europa e América Latina. Es o momento de que os representantes políticos escoiten á cidadanía. É o momento de que o Goberno de España non só acolla o Cume, si non que lidere as negociacións e marque o camiño ao resto de países europeos, comprometéndose a uns obxectivos de redución de emisións máis ambiciosos e con medidas que garantan unha transición xusta e xustiza climática para as comunidades do Sur Global.

A semana pasada, o Parlamento Europeo aprobaba de forma simbólica a declaración de urxencia climática e ao mesmo tempo os eurodeputados acordaban trasladar á Comisión aumentar o obxectivo de redución de emisións para 2030 dun 40% ao 55% respecto de os niveis de 1990. Agora no Cume do Clima é necesario que os Gobernos demostren o seu compromiso e inclúan reducións drásticas nos seus plans nacionais de enerxía e clima, uns documentos que polo momento nos poñerían na senda dos 3ºC de aumento de temperatura.

Este 6 de decembro a cidadanía sairá á rúa para esixir medidas ante a urxencia climática, Santiago de Chile e Madrid acollerán mobilizacións masivas que se estenderán a outros puntos do mundo. Baixo o lema “O mundo espertou ante a urxencia climática” a sociedade únese para demostrar o seu compromiso polo clima.