A pobreza enerxética é unha realidade que afecta a todos os Estados Membros da Unión Europea (UE). O sistema enerxético europeo continúa sendo altamente ineficiente. As cifras sobre a pobreza enerxética son alarmantes: ata 125 millóns de habitantes da UE non poden quentar adecuadamente os seus fogares, 80 millóns ata viven en fogares húmidos.

Causas

Un estudo pioneiro de Open Exp publicado fai uns meses pola Coalición Europea polo Dereito á Enerxía, da que formamos parte Amigos da Terra, revela que a maioría dos países da UE teñen niveis significativos de pobreza enerxética e son incapaces de quentar a todos os seus habitantes no inverno. Calcúlase que aproximadamente 100.000 mortes anuais están directamente vinculadas a fogares fríos.

A pobreza enerxética pode explicarse por tres causas interconectadas: os altos prezos da enerxía, os baixos ingresos e a ineficiencia enerxética das vivendas. A pobreza enerxética afecta ás poboacións máis vulnerables: as persoas maiores, os nenos e pícaras e os fogares monoparentais (mulleres que representan o 80% delas). A superación desta urxente cuestión social requirirá un enfoque político holístico, que vincule a política social e ambiental.

A crise económica, as políticas de austeridade e a crecente precariedade do mercado de traballo seguen sendo os principais motores do aumento da pobreza en España, con todo, é crucial recoñecer o papel das políticas enerxéticas no xurdimento desta cuestión.

Acción política

O acceso a unha enerxía alcanzable, confiable, sostible e moderna foi identificado como un dos Obxectivos de Desenvolvemento Sostible da ONU. A pobreza enerxética tamén é cada vez máis recoñecida polas institucións europeas. É hora de que a acción política combata a pobreza enerxética.

Abordar a pobreza enerxética require transformar os nosos sistemas enerxéticos. O aumento da eficiencia enerxética, a través dos esforzos de renovación masiva, e o cambio á produción de enerxías renovables pola cidadanía e as comunidades, teñen un papel clave que desempeñar para reducir a pobreza enerxética. As políticas deben garantir que as persoas, en particular os fogares de baixos ingresos, poidan formar parte da transición e beneficiarse dela e non se deixen de lado.

A celebración da semana da loita contra a pobreza enerxética, conmemora a terceira (do 17 ao 23 de febreiro de 1956) e última das extraordinarias vagas de frío que percorreron Europa en febreiro de 1956. Durante ese mes Europa soportou unhas xeadas excepcionais e un frío intenso durante case un mes, completando o inverno máis duro en Europa e España desde que se teñen rexistros.

Toda a cidadanía debe ter acceso a enerxía alacanzable e renovable, así como vivendas enerxeticamente eficientes.