• O segundo borrador do acordo político da COP26 continúa sendo moi vago nas súas declaracións e compromisos para evitar o aumento da temperatura por encima de 1.5 ºC afastándose do principio de Xustiza Climática, responsabilidade histórica e dereitos humanos.
  • Os temas clave para os países do Sur Global como o financiamento tanto en adaptación como en perdas e danos seguen sen ter avances.
  • As falsas solucións como o cero neto e as solucións baseadas na natureza (SbN) cobran protagonismo no texto substituíndo aos necesarios compromisos de acabar cos combustibles fósiles. De feito, non se menciona poñer freo ao gas nin o petróleo.
  • O acordo afástase aínda máis da perspectiva de xénero e suprime o rol das mulleres como axentes de cambio e promoción de solucións reais, así como deixa de recoñecer a súa posición como principais afectadas polos impactos climáticos.

A primeira hora da mañá do décimo día do Cume do Clima publicouse o segundo borrador do posible acordo político que sairá da COP26, un texto que reflicte a dificultade continua que se está atopando neste Cume para chegar a consensos, así como o esquecemento á xustiza climática e a intención de continuar apostando polos combustibles fósiles a través de falsas solucións.

Consideramos que o principal problema do borrador do acordo é que segue baseándose na “boa vontade” dos países o que debilita o texto e, polo tanto, a acción climática.

“O borrador do acordo da COP26 que nos atopamos esta mañá segue baseándose na boa vontade e esquecendo a xustiza climática” declarou desde Glasgow Cristina Alonso, responsable de Xustiza Climática de Amigos da Terra. “Durante todo o texto «invítase», «dáse a benvida» e anímase, pero moi poucas veces faise referencia á urxencia real que a ciencia explicita como necesaria nin á responsabilidade histórica diferenciada dos países máis contaminantes. Se o acordo continúa por esta liña estarase afastando do concepto de equidade e de dereitos humanos. A urxencia climática xa está aquí e a ciencia é clara sobre a necesidade de actuar de xeito urxente para evitar que a temperatura global aumente por encima de 1.5 ºC. O acordo que salga desta COP26 non pode basearse na boa vontade dos países, en especial dos máis contaminantes, debe basearse na ciencia e na responsabilidade histórica do Norte Global no aumento da temperatura e nos impactos que xa están sufrindo os Países do Sur Global. O principio de equidade nos compromisos, responsabilidades e financiamento, e a Xustiza Climática deben estar no corazón do acordo”.

Nos temas máis controvertidos do acordo, como é o financiamento climático, o aumento da ambición nas Contribucións Determinadas a nivel Nacional e a transparencia e desenvolvemento do Artigo 6, o avance foi tamén moi escaso.

“Os países que máis están sufrindo as consecuencias da crise climática foron moi claros ao dicir que «unha COP sen un resultado concreto sobre financiamento nunca poderá ter éxito” apuntou Alonso parafraseando a Guinea na súa declaración xunto a Chinesa e o resto do G77. “Con todo, neste segundo borrador seguimos sen atopar mencións ambiciosas ao financiamento, en especial a longo prazo tanto para adaptación como para os fondos dedicados a paliar as perdas e danos dos países que xa sofren os impactos climáticos. Os países do Sur Global xa declararon que de pouco serve a ambición nas Contribucións Determinadas a Nivel Nacional si non vén acompañada dun plan de financiamento que ademais de compromisos numéricos estableza os mecanismos e procedementos clave para asegurar e medir o seu desenvolvemento”.

Estamos ademais moi preocupadas pola repetida referencia que se fai tanto ás Solucións Baseadas na Natureza como ao concepto Cero Neto como estratexias principais para evitar o aumento de temperatura. O obxectivo cero alimentará o acaparamento de terras e a inseguridade alimentaria e será unha vía de escape para que os países en desenvolvemento e os grandes contaminadores sigan contaminando.

“Hai unha repetida mención ás «solucións baseadas na natureza» e por primeira vez unha mención explícita do concepto cero neto. Parece que por fin o lobo ademais de mostrarnos as súas orellas ensínanos os seus caninos” alertou Cristina Alonso. “As solucións baseadas na natureza teñen unha importancia enorme para a conservación dos ecosistemas, a redución e absorción de emisións e para a protección da biodiversidade. Con todo, agora mesmo, existen tantas definicións de solucións baseadas na natureza como iniciativas diferentes enmarcadas no concepto e esta definición é tan ampla que podería dar cabida facilmente a accións tan perigosas como, por exemplo, as plantacións de monocultivos de árbores co desastroso impacto que teñen para as persoas e o planeta. Os países máis contaminantes están escondendo a súa inacción climática en falsas solucións e en ideas fantasiosas sobre remoción de emisións que poden conducirnos a un quecemento global catastrófico. Neste borrador as solucións baseadas na natureza son un gran cabalo de Troia”.

O empuxe que os países do Norte Global están dando ás falsas solucións vén moi ligado á falta de compromisos para acelerar a eliminación dos combustibles fósiles.

“Atopámonos fronte a un acordo que está máis centrado en promover falsas solucións que en acabar cos combustibles fósiles canto antes. De feito, lamentablemente non nos sorprende que o texto non mencione a urxencia da redución real das emisións, e siga sen especificar a necesidade de acabar co petróleo ou o gas outro dos seus fantasiosas solucións climáticas”.

O texto ten grandes carencias en canto á perspectiva de xustiza climática, en canto a diferenciación de responsabilidades históricas diferenciadas, de dereitos humanos en xeral e de xénero en particular. “Do primeiro borrador ao segundo suprimiuse unha parte moi importante da perspectiva de xénero. As mulleres xa non son recoñecidas como axentes de cambio e promotoras de solucións reais nin como principais afectadas pola urxencia climática, só faise mención á incorporación de enfoques de xénero”.